• Samochód był dostępny w dwóch wariantach nadwozia, jako 5-drzwiowy hatchback oraz kombi.
• Najwięcej problemów mogą przysparzać skrzynie biegów.
• Lepiej unikać zautomatyzowanej skrzyni EDC.
• Więcej informacji znajdziesz na stronie głównej Motofaktora.
• Chcesz być na bieżąco z najważniejszymi wiadomościami z branży – zapisz się na nasz newsletter.
• Polecamy także inne artykuły z cyklu „Najczęstsze usterki„.

4. generacja Renault Clio pojawiła się na rynku w roku 2012, zastępując generację 3. tego modelu. Trzeba przyznać, że porównując obydwie generację widać ogromny przeskok jeżeli chodzi o nowoczesny design i to na plus. Poprzednia odsłona auta również wyglądała nowocześnie, kiedy debiutowała.

W 2016 roku 4. generacja Clio została poddana modernizacji. Choć zmiany są raczej symboliczne, warto wspomnieć o kilku z nich. Różnice widać przede wszystkim z przodu. Francuski producent zdecydował się odświeżyć wnętrze reflektorów, przemodelować atrapę chłodnicy, światła przeciwmgielne i zderzak. W tylnej części nadwozia zmieniono wnętrze tylnych lamp oraz nieznacznie zmodyfikowano tylny zderzak w dolnej, błyszczącej części. W środku pojawiła się subtelnie przestylizowana kierownica oraz zupełnie nowa gałka dźwigni zmiany biegów, ta sprzed modernizacji do złudzenia przypomina tą z 3. generacji Clio. Co zmieniono pod kątem technologicznym? Największą zmianą była możliwość skonfigurowania wersji benzynowej 1.2 TCe nie tylko z przekładnią zautomatyzowaną, ale też z manualem.

Samochód był dostępny w dwóch wariantach nadwozia, jako 5-drzwiowy hatchback oraz kombi. Zrezygnowano tym razem z 3-drzwiowego hatchbacka, tak jak zrobiło to wielu innych konkurentów w segmentach B oraz C. Auto było produkowane do roku 2020 i właśnie wtedy zastąpiono je kolejną odsłoną. Clio 5 wygląda bardziej jak 4 po liftingu niż nowy model. Wkrótce jednak do salonów ma trafić już 6. generacja auta, która jest kolejnym kamieniem milowym w historii stylistyki tego modelu i zapowiada się dość ciekawie.

Podstawowa jednostka benzynowa to wolnossący silnik o pojemności 1,2 l, który generuje moc 65 lub 73 KM. Jest prosty w budowie i raczej niezawodny, ale zdecydowanie brakuje mu mocy. Nieco lepiej pod kątem dynamiki wypada 76- i 90-konna odmiana 0.9 TCe. Ale nie ma co liczyć na zadowalające osiągi w trasie. Za to motor ten jest dość trwały.

Znacznie lepiej z rozpędzeniem Renault Clio 4 radzi sobie jednostka 1.2 TCe o mocy 118 KM lub 120 KM. Niestety cierpi na problem z szybko zużywającymi się pierścieniami tłokowymi, przez co spala duże ilości oleju silnikowego. Aby wyeliminować ten problem, konieczny jest generalny remont jednostki napędowej. Do tego dochodzi jeszcze problem z dość szybko rozciągającym się łańcuchem rozrządu. Jakby tego było mało, na zaworach i w kanałach dolotowych z czasem osadza się nagar. To typowy problem większości współczesnych motorów benzynowych z bezpośrednim wtryskiem paliwa. Zaleca się czyszczenie co około 50 000 km.

Dostępne były jeszcze turbodoładowane silniki o pojemności 1,6 l, ale tylko w usportowionych odmianach R.S. Te zasługują na oddzielny artykuł, dlatego tym razem je pominę.

W palecie silnikowej dostępny jest jeden diesel. To 1.5 dCi, ale w 3 wersjach mocy. Podstawowa ma 75 KM, pośrednia 90 KM, a najmocniejsza 110 KM. Pod względem dynamiki zdecydowanie najlepszym wyborem będzie ta topowa, zapewnia znacznie lepsze osiągi przy podobnym zużyciu paliwa. A jak jest z trwałością jednostki 1.5 dCi w tym modelu? Warto rozważyć zakup tej odmiany pod warunkiem, że poprzedni właściciel wymieniał olej silnikowy nie rzadziej niż co 15 000 km. W przeszłości jednostka ta miała problemy z panewkami. Szczególnie w przypadku egzemplarzy, w których olej wymieniano co 30 000 km. Zdarzały się też  awarie wtryskiwaczy, ale te powyżej 200 000 km mogą wymagać już wymiany prawie w każdym współczesnym silniku Diesla.

Najwięcej problemów mogą przysparzać skrzynie biegów. W manualnych przekładniach konfigurowanych z silnikami benzynowymi dochodzi do uszkodzenia łożysk. Aby wyeliminować problem należy przeprowadzić remont skrzyni lub wymienić ją na używaną, w której usterka ta może się niestety wkrótce ujawnić. Opcja z remontem jest zdecydowanie bezpieczniejszym rozwiązaniem.

Zdarzają się również usterki zautomatyzowanej skrzyni EDC. Może być problem ze znalezieniem odpowiedniego warsztatu, który zdecyduje się usunąć tę usterkę. Użytkownicy Renault Clio 4 zwracają też uwagę na ubywający płyn w układzie chłodniczym.

Z niegroźnych, ale uciążliwych usterek, warto wspomnieć o problemach z mechanizmem wycieraczek, nawigacją oraz z czujnikami parkowania i zamkiem klapki wlewu paliwa.

Decydując się na Renault Clio 4. generacji warto rozważyć wybór dość mało dynamicznych, ale trwałych silników benzynowych 0.9 TCe lub wolnossącej jednostki o pojemności 1,2 l (nie mylić z awaryjnym motorem 1.2 TCe). Choć w trasie nie zapewnią wystarczająco dużej mocy, to powinny odwdzięczyć się trwałością. Można zdecydować się na diesla 1.5 dCi – szczególnie w topowej odmianie mocy. W tym przypadku z pewnością nie zabraknie Wam mocy. Radzimy jednak szukać egzemplarza z możliwie jak najmniejszym przebiegiem i z udokumentowaną historią wymiany oleju – co 10 000-15 000 km.

Lepiej unikać zautomatyzowanej skrzyni EDC, choć w wersjach benzynowych zdarzają się też problemy z przekładniami ręcznymi. Zaletami tej konstrukcji są za to: nowoczesny design, ciekawe opcje wyposażenia jak na segment B, przestronne wnętrze i duża dostępność tanich części zamiennych. Renault Clio 4 można kupić też taniej od japońskiej i niemieckiej konkurencji.

Zdjęcia: Renault